logo-vles-home

Duitsland

GESCHIEDENIS
Het zijn waarschijnlijk de Romeinen die tijdens hun aanwezigheid in Duitsland verantwoordelijk zijn voor de geschiedenis van de wijnbouw. In de middeleeuwen zijn kerken en kloosters zowel de voornaamste producenten als consumenten van wijn. Hun beste wijnbergen zijn nu nog relevant. Als de lokale consumptie de productie niet meer bij kan houden, wordt wijnhandel een noodzaak. In de 16e eeuw maakt men in de vlaktes plaats voor graan, om te voldoen aan de stijgende vraag naar bier en brood. Veel wijngaarden verhuizen naar hellingen. Men concentreert zich op het apart oogsten en vergisten van sap met een omschreven suikergehalte. Snelle distributie wordt mogelijk dankzij spoorwegen. Om de krachten te bundelen van druiventelers worden coöperaties opgericht. Te veel zuur maakt het wijn maken in koele jaren lastig. De ultieme oplossing is de productie van Sekt, mousserende wijn, aan het eind van de 19e eeuw bijzonder populair in Duitsland. Phylloxera (1881) en wereldoorlogen doen de wijnbouw geen goed. Om de export op gang te krijgen worden merkwijnen ontwikkeld zoals Liebfraumilch. Tussen 1950 en 1990 ondergaat de Duitse wijnbouw een dramatische transformatie. Het oppervlakte aan wijngaarden stijgt van 50.000 ha (1945) naar 100.000 ha (1997). Ook rendementen stijgen hard, van 20 hl/ha (begin 20e eeuw), via 40 hl/ha (1950), naar 100 hl/ha (1980).  

WETGEVING
Wetgeving onderscheidt o.a. de volgende categorieën voor kwaliteitswijn: QbA, Kabinett, Spätlese, Auslese, Beerenauslese, Trockenbeerenauslese en Eiswein. De meeste categorieën zijn gebaseerd op een vastgesteld minimaal van nature aanwezig suikergehalte in het sap. Wijnbouw in Duitsland is verdeeld over 13 districten: Rheinhessen, Pfalz, Baden, Nahe, Rheingau, Mittelrhein, Saale-Unstrut, Ahr, Mosel-Saar-Ruwer, Württemberg, Franken, Hessische Bergstrasse en Sachsen.

PRODUCTIESCHAAL
Kwantiteit wordt nogal eens onderschat: Duitsland is Europa’s 4e wijnproducent in volume, ruim 10 miljoen hl, afkomstig van 100.000 ha. Het is een klein, maar prestigieus onderdeel van de totale landbouw. Duitsland produceert ongeveer net zo veel als wat het consumeert en Duitsland is ook nog eens de grootste wijnimporteur van Europa. Duitse wijnproductie wordt voor 50% verkocht op basis van lage prijs. Een kleine, maar zeer fijne top is uniek in stijl en kwalitatief compromisloos.

 

Besneeuwde oevers van de Moezel.

GEOGRAFIE
De opvallende geografie van topwijngaarden is in Duitsland bijzonder. De beste wijngaarden bevinden zich op de steilste heuvels. Deze zijn nauwelijks geschikt voor andere productie. De meeste aanplant vindt men aan de oevers van rivieren. De hoge productiekosten zijn uitsluitend te verantwoorden door het produceren van de beste kwaliteit mogelijk. In steile wijngaarden verbruikt men zeker drie keer zoveel manuren als op vlakke wijngaarden!

KLIMAAT
Het koele klimaat in Duitsland is officieel erkend als meest koele productiezone (A), met uitzondering van het warmere district Baden dat is ingedeeld in zone B – gelijkwaardig aan Elzas, Champagne en Loire.

WIJNBOUW
Wijnbouw in de Moezel wordt gekenmerkt door wijnstokken gedragen door lange palen voor een maximale expositie van het blad ten opzichte van de zon. Elders hanteert men klassieke bedrading in rijen. Mechanisatie wordt beperkt door steile hellingen en door kleine productieschaal.

VINIFICATIE
Vinificatie van kwaliteitswijn begint met uiterst voorzichtig persen. De most wordt vaak helder gemaakt door bezinking met behulp van zwaartekracht. Een korte periode contact tussen sap en schillen is gebruikelijk. Gisting van witte wijnen wordt zo mogelijk onder de 20 graden Celsius gehouden. Het aanzoeten met ‘Süssreserve’ (geconcentreerd druivensap) is in ambachtelijke kelders in onbruik geraakt. Restzoet ontstaat overwegend door het stoppen van de gisting met behulp van koude, SO2 en steriele filtering tijdens het bottelen. Chaptaliseren (toevoegen van suiker voor de gisting) is alleen toegestaan tot en met het niveau QbA. Dientengevolge garandeert één van de QmP vermeldingen (Kabinett, Spätlese, etc.) dat er geen suiker is toegevoegd voor de gisting. Ontzuren mag, maar wordt zelden toegepast door topproducenten. Aanzuren mag in principe niet, uitgezonderd atypische oogstjaren zoals in 2003 gokkasten. Rijping op kleine nieuwe (Franse) eikenhouten vaten is voor rode wijn en Chardonnay niet ongebruikelijk.

TRENDS
De opkomst van droge witte wijn in Duitsland is een duidelijke trend, aangespoord door de stijgende belangstelling voor wijn en spijs en daarmee voor gastronomische eetwijnen.

DRUIVENRASSEN
De belangrijkste druivenrassen zijn: Riesling, Müller Thurgau, Silvaner, Spätburgunder (Pinot Noir), Dornfelder, Kerner, Grauburgunder (Pinot Gris) en Weissburgunder (Pinot Blanc).

inschrijven nieuwsbrief

Wanneer u zich inschrijft op onze nieuwsbrief ontvangt u regelmatig het laatste nieuws over de ontwikkelingen op wijngebied, maar ook informatie over onze aanbiedingen en proeverijen.

Inschrijven >>

stroke